Mijn stijl is abstract en minimalistisch; soms kleurrijk en soms zwartwit.

De patronen van moderne architectuur fascineerden mij altijd al. Hieruit creëer ik een gestructureerde compositie bestaande uit strakke, rechte lijnen en vakken die het beeld als het ware dragen.

Verlaten plekken oefenen een grote aantrekkingskracht op mij uit. De vergane glorie toon ik in verstilde beelden.

Vogels bewonder ik om hun schoonheid en vrijheid. Ik kijk graag toe hoe zij zich overal voortbewegen. Dit leg ik vast in relatie tot een minimalistische context, om hun vrijheid en leefomgeving te benadrukken.

De schoonheid van de natuur intrigeert mij eveneens. Landschappen die op ieder moment van de dag op hun eigen manier mooi zijn.

Steeds vaker vang ik het spontane moment in plaats van gericht naar een onderwerp te zoeken. Wat ik precies wil uitbeelden, is moeilijk te benoemen. Het is vaak een gevoel, gevangen in beeldtaal, dat soms ook voor mij een mysterie blijft.

Alles draait om zeggingskracht. De foto roept iets op, raakt je, trekt het oog constant aan. Je zoekt voortdurend naar wat er te zien is, maar ziet het niet. Dat is voor mij fotografie.

Sara Klaverdijk
(1982, autodidact)

 

"Fotografie is kunst. Niet registreren wat er is, maar creëren wat er niet is."